2 czerwca 2010
CONSIDERATIONS&PROVISIONS
cały czas narzekam, marudzę i zrzędzę. 'jest do dupy! czuję się jak gówno'. zaczęło to doskwierać zarówno mnie jak i większości społeczeństwa. przemyślałam całą sprawę. pesymizm na nic się nie zda. nie zdobędę mount everest z takim podejściem. nie skończę szkoły z takim podejściem. tak, to muszę zmienić. druga sprawa - leń. mój leń jest największym leniem ze wszystkich najbardziej leniwych leniów świata. najwyższy czas zgładzić skurwysyna! zabić, zrównać z ziemią, a potem spalić! muszę się postarać, bo pewnego dnia mogę obudzić się z ogromnym poczuciem niespełnienia, przeszywającym bólem w plecach i klatce piersiowej, a po chwili zorientować się, że nadepnęłam na własny cycek.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz